Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/16418 K.2020/7976

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yüzüne karşı verilen 16/10/2015 tarihli kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 26/10/2015 havale tarihli dilekçesi ile temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait iş yerinin darabası üzerinde bulunan kilidi kırması şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 151/1, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01/03/2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme ve 6136 sayılı Yasa’ya muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ile ...’in işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Dosya kapsamına göre; daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından belirlenen kısa süreli hapis cezalarının TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin lehe olan hükümlerin uygulanması talebinin, 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesindeki ertelemeye ilişkin hükümleri de kapsadığı halde, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler bakımından bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- 13/10/2015 tarihinde yapılan duruşmada suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6163 sayılı Yasa’ya muhalefet suçundan karar verilmediği, bu durum daha sonra fark edilerek 13/11/2015 tarihinde taraflara duruşma günü bildirilmeden ve duruşma yapılmadan dosya üzerinden inceleme yapılarak suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verildiğinin

anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiine duruşma günü bildirilmeden ve duruşma açılmadan dosya üzerinden inceleme yapılarak karar verilmesi,

5- Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Yasa’nın 15/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 4 ay hapis yerine hesap hatası sonucu 5 ay hapis, devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 3 ay 10 gün hapis yerine 4 ay 5 gün hapis cezasına ve sonuçta TCK'nın 50/1-a maddesine göre hükmolunan hapis cezasının günlüğü 20 TL'den paraya çevrilirken 2000 TL adli para cezası yerine 2500 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,