Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/16435 K.2021/17854

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın cep telefonu alım-satım işi yaptığı iş yerine gelen sanığın cep telefonu satın almak istediğini söylediği ve beğendiği telefonu amcasına göstereceğini söyleyerek iş yerinden cep telefonu ile çıkıp bir daha dönmediği eylemde katılanın suça konu cep telefonunun zilyetliğini sanığa devrettiğinden bahsedilemeyeceğinden ve sanığın kastının baştan beri telefonu çalmaya yönelik olduğu anlaşıldığından,

sanığın eyleminin TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan mahkumiyete ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının,

15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.