Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/16464 K.2021/19878

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında daha önce 17/02/2014 tarihinde hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından adli para cezasına çevrilmeksizin hapis cezasına hükmedildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine göre, sanığın deneme süresinde yeniden suç işlemesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde,

mahkemece ancak 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında koşullarının varlığı halinde cezanın ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilecekken, sanığın tekrar suç işlemesi durumunda açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında, bir imkan mahkemeye tanınmadığı gözetilmeden sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının bu kez adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi ile sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/2. maddesi gereğince hüküm kurulurken,

seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde aynı Kanun’un 50/2. maddesine aykırı olarak tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.