Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/16466 K.2020/8457

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun 2014 yılı Ağustos ayı içinde tespit edilemeyen bir günde tezgahtar olarak çalıştığı katılana ait pastanede, kasaya bakan satış elemanı tanık ...’nın kasanın yanından kısa bir süre ayrılmasından yararlanarak kasadan 165,00 TL parayı alıp ayakkabısına sakladığı, ardından kasaya bakan tanık Sezgin’in paranın eksik olduğunu görmesi ve işyerinde çalışan tanık ...’nın suça sürüklenen çocuğun ayakkabısına bir şey koyduğunu gördüğünü söylemesi üzerine suça sürüklenen çocuğun ayakkabısına bakıldığında 165,00 TL paranın ayakkabı içinde bulunduğu,

suça sürüklenen çocuğun işyerinden daha önceki tarihlerde de kasadan para çaldığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delilin de bulunmadığı gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun kasadan 165,00 TL para çalması eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşıldığı olayda, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun suçun tamamlanmış haliyle cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2- İddianamede, suça sürüklenen çocuğun TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılması ve TCK’nın 168/3. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, suça sürüklenen çocuğa suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK’nın 142/2-h. maddesinin uygulanması ihtimali yerine suç tarihinde yürürlükte bulunmayan TCK’nın 142/1-b. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen verilen ek savunma ile yetinilmesi ve TCK’nın 168/3. maddesinin ise uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilerek CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 31/2. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

4- Gerekçeli karar başlığında suç adının “hırsızlık” yerine “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” olarak ve suç tarihinin “2014 yılı Ağustos ayı” yerine “06/2014” olarak yanlış gösterilmesi,