Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/16537 K.2020/8985

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının kasten yaralama suçuna yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Katılanın beyanında, sanığın kendisini darp ettiği sırada, gözlüğünün de kırıldığını belirtmesi karşısında, sanığın tek eylemi ile hem TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama, hem de TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu işlediği olayda, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca sanığın en ağır cezayı gerektiren mala zarar verme suçundan cezalandırıldığı, ayrıca kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığı ve mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik olmadığı gibi ortada incelenecek bir hüküm bulunmadığından, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının konusu bulunmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanın sanığın kendisine hakaret ve tehdit içeren sözler söylediğini belirttiği, katılanın eşi olan tanık ...'un da katılanla aynı içerikte beyanlarda bulunmasına rağmen, katılanın kızı olan tanık ...'un iddia edilen hakaret ve tehdit içeren sözlere dair bir şey hatırlamadığını beyan ettiği, olaya ilişkin tarafsız ve objektif bir tanık beyanının da bulunmadığı, mahkemece de katılanın eşi olan tanık beyanının objektif olarak itibar edilmesi gereken bir beyan olarak kabul edilmediğinin belirtildiği, bu itibarla mahkemenin sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarının sübut bulmadığına ilişkin oluş ve dosya içeriğine uygun olan kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,