Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/16538 K.2020/11743

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında konut okunulmazlığını bozma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanıklar müdafiinin temyiz isteminin sadece vekalet ücreti hükmedilmesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;