Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/1667 K.2020/4146

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında mahkemenin 09.02.2012 tarih ve 2010/217 esas, 2012/90 sayılı kararı ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 04.09.2012 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 29.08.2013 tarihinde işlediği 5237 sayılı TCK'nın 191/1 maddelerinde yazılı kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan bildirim yapılan İstanbul Anadolu 1. Ceza Mahkemesi'nin 18.03.2014 tarih 2013/946 esas ve 2014/337 karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı

TCK'nın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" ve "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlük ile ilgili olarak uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekse de;

suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydına bakıldığında 3 yıllık denetim süresi içerisinde 29.08.2013 tarihinde işlediği TCK’nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçundan İstanbul Anadolu 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli kararı ile verilen 2014/146 Esas 2016/14 Karar sayılı ilamının 09.02.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;