Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/16780 K.2020/10484

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2)Yargıtay 9. Ceza Dairesin’nin 19/06/2012 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen 12/01/2010 tarihli kararda sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan hükmolunun 10 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f. maddesine göre mahkum olunan ceza süresi kadar 10 ay süre ile kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek tedbirine çevrilmesi karşısında;

seçenek tedbire çevirme kararının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık için kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden bozma sonrası 22.01.2013 tarihli savunmasında da gönüllü olarak kamuya yararlı bir işte çalışmayı kabul eden sanık hakkında temyize konu hükümde kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f. bendinde yazılı seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,