Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/16882 K.2021/2794

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi Kültür Ve Turizm Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, yapılan eksikliği giderme işlemi üzerine şikayetçi kurum vekilinin 03/12/2019 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verme suçundan eylemine uyan TCK’nın 152/1-a ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının mahkumiyet hükmü olan 10/09/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,