Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/1690 K.2020/11215

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamından, katılanın 17/08/2013 tarihinde, sat 16.00 sıralarında, kullanmakta olduğu aracını park ederek yanından ayrıldığı, yaklaşık 10-15 dakika sonra yanına geldiğinde kelebek camının kırılarak içinde 1.000,00 TL para, kimlik kartları, belgeler bulunan çanta, dizüstü bilgisayar ve cep telefonunun çalındığını gördüğü, katılanın aynı gün yaptığı şikayetinde “Aracının önüne beyaz renkli bir aracın park ettiğini ve arabadan iki kişinin indiğini” söylediği,

katılanın 08/09/2013 tarihinde Kızkalesi İlçe Jandarma Komutanlığını arayarak “Soruşturmaya konu olay sonrasında görsel ve yazılı medyada hırsızlık olaylarını ve yakalanan şahısları takip etmeye başladığını, 08/09/2013 günü mynet isimli internet sitesinde Adana ili, Çukurova İlçesinde hırsızlık yaptığı tespit edilen ve ikamet ettiği Seyhan ilçesinde yakalanan sanık ...'ın olay günü kullanmakta olduğu aracının önüne duran arabadan inen iki şahıstan birisi olduğunu” söylediği,

katılanın çalınan cep telefonuna ait 07/08/2013 ile 03/09/2013 tarihleri arasına ilişkin getirtilen HTS raporunda katılanın çalınan cep telefonuna ait herhangi bir kullanıcı kaydına rastlanılmadığı, olay yerinden herhangi bir delil elde edilemediği, sanığın aşamalardaki savunmalarında suçu kabul etmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın savunmasının aksine, katılanın şüpheden ibaret soyut suç isnadı dışında mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden üzerine atılı suçlardan beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,