KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/17232 E., 2021/11398 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama, hakaret
Karar Metni
369 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Her ne kadar, tebliğnamede mala zarar verme suçunun temyiz konusu suç olduğu belirtilmiş ise de; O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan ... vekilinin temyiz isteminin sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmü kapsamadığı kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen geçici 14. madde uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu tarafından kabul edilerek 22.01.2015 gün ve 29244 sayılı Resmî Gazetede yayımlanıp 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı işbölümü kararının "Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü Ortak Hükümler" bölümünde de; "Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde 28.06.2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli daire belirlenir. Bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgelerdeki nitelendirme esas alınır" hükmü kabul edilmiştir.
Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamalarına göre, temyiz incelemesine konu olan suçların yaptırım miktarlarında suç tarihinden sonra tebliğname tarihine kadar yapılan değişiklikler dikkate alınıp tebliğname tarihindeki yaptırım miktarları göz önünde bulundurularak görevli ceza dairesi belirlenmeli, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken de, suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli,
üst sınırların eşit olması halinde alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde nazara alınmalıdır.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/17232, K. 2021/11398, 3 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama