Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/17289 K.2021/3335

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Dosya kapsamına göre katılan sanık ...'nın diğer katılan sanık ...'e “şırfıntı” diyerek hakaret ettiği buna karşın katılan sanık ...’in diğer katılan sanık ...'ya hakaret ettiğine dair sanık ...’nun soyut iddiasından başka delil bulunmadığı gözetilmeden sanık ...’nun mahkumiyeti yerine hakaretin karşılıklı olduğu gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık ...'in atılı suçu işlemediğine yönelik savunmasının aksine, diğer katılan sanık ...’nın suç isnadı dışında mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden hakaret suçu yönünden beraati yerine, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3-Katılan sanık ...’ün olaydan 1 gün sonra 29.11.2013 tarihinde katılan sanık ...’dan şikayetçi olduğu, katılan sanık ...’nun ise 08.12.2013 tarihinde karakola ifade vermeye gittiği ve araca ilişkin görgü ve tespit tutanağının da olaydan 9 gün sonra 08.12.2013 tarihinde tutulduğu, olaya dair tek görgü tanığı olan ...’un katılan sanık ... ile önceye dayalı husumetinin olduğunun taraflarca kabul edilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, katılan sanık ...’ün mala zarar verme suçu yönünden beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

4-Kabule göre de;

TCK'nın 51/7. maddesi gereğince ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına karar verilmesi gerektiği, yine aynı yasanın 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,