Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/17320 K.2021/18436

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kamu malına zarar verme suçundan katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören, davaya katılma ve yasa yollarına başvurma hakkı bulunan müşteki kuruma duruşma gününün bildirilmemesi karşısında gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz eden müşteki İçişleri Bakanlığı vekilinin CMK'nın 260/1 maddesi uyarınca yasa yollarına başvurusunda hakkı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Müşteki İçişleri Bakanlığının temyiz dilekçesinin incelenmesinde hükmü yalnızca kamu malına zarar verme suçu bakımından temyiz ettiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki görevi yaptırmamak için direnme suçu bakımından temyiz talebinin reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

I)Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10.maddesi ile TCK'nın 53.maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II)Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçu bakımından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Müşteki kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,