Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/17369 K.2021/18678

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulurken, sanığın birden fazla polis memuruna karşı tek bir fiil ile eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 4237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmaması, kamu görevlisine hakaret suçunun alenen gerçekleştirmesine rağmen TCK'nın 125/4. madde ve fıkrasının uygulanmaması suretiyle, eksik ceza tayini ile sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan hükmedilen 1 yıl 15 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası olmaması nedeniyle aynı Kanun’un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik sanık ... ve suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca kamu malına zarar verme suçu yönünden yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1. Kamu malına zarar verme suçu yönünden şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanıklar ... ile ...’ün hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK.nun 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

2. Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile düzenlenen 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesindeki "Basit Yargılama Usulü"nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5/1-d maddesi ile "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklinde sınırlama getirilmiş ise de;

Hükümden sonra, 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile yukarıda anılan geçici madde 5/1-d'de yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin, bilahare 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı iptal kararı ile de yukarıda anılan geçici madde 5/1-d’de yer alan “Hükme bağlanmış” ibaresinin aynı bentte yer alan, “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

CMK’nın 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olması nedeniyle, temyize konu ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren, TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden, aynı Kanun’un 7. ve CMK’nın 251. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,