Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/17371 K.2020/13630

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen 30/12/2010 tarihli mahkumiyet hükümlerinin, sanığın temyizi üzerine Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 18/11/2015 tarihli,...

K. sayılı kararı ile onandığı, hükümlünün 10/01/2019 tarihinde uzlaşma yasasından faydalanmayı talep etmesi üzerine, mahkemenin 15/01/2019 tarihli ek kararı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından talebin reddine, mala zarar verme suçundan infazın durdurulmasına ve dosyanın uzlaştırma işlemleri için Cumhuriyet Başsavcığı İlamat ve İnfaz Bürosuna gönderilmesine karar verildiği, ek karara Cumhuriyet savcısının itiraz etmesi üzerine ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2019 tarihli ve 2019/647 Değ. İş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile mahkemenin 15/01/2019 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verildiği, bu arada uzlaşmanın sağlandığına ilişkin dosyanın 27/02/2019 tarihinde mahkemeye gönderilmesi üzerine 27/02/2019 tarihli ek karar ile mala zarar verme suçundan uzlaşma sağlanması nedeniyle düşme kararı verildiğinin anlaşılması karşısında;

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 tarihli ve 66-96 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 01.06.2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen kanun değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Kanun'un 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolunun ise 5275 sayılı Kanun'un 101/3. maddesi uyarınca itiraz kanun yolu olduğu,