Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/17431 K.2022/1327

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28.11.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda suça konu araca ait zorlanan camda kısmi zorlama izlerinin bulunduğunun belirtilmesi karşısında sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan ve sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik iftira suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Mağdur ...’in hırsızlık suçunun tarihi olan 28/11/2014 günü cezaevinde olması sebebiyle hırsızlık suçunu işlemediğinin sabit olduğu bu sebeple sanık ...’in üzerine atılı iftira suçunun oluştuğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II) Sanıklar ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, sanık ... hakkında mağdur ...’e ve ...’ye yönelik iftira suçlarından ve mağdur ...’ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

1) Sanık ...’ün hüküm tarihinde Oltu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda ve sanık ...’nin Gümüşhane E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduklarının UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; duruşmadan bağışık tutulmak istediklerine dair bir talepleri olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 01/12/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkûmiyetlerine karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Sanık ... hakkında iddianame içeriğine göre mağdur ...’ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmadığı halde, sanığın bu suçtan da mahkumiyetine karar verilmesi,

4) Sanık ...’in atılı hırsızlık suçunu mağdur ... ile birlikte işlediğine dair beyanı karşısında, mağdur ...’e yönelik iftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir. Somut olayda mağdur ... hakkında delil yetersizliği nedeniyle "kovuşturmaya yer olmadığına" dair verilen kararın, iftira suçunun işlendiğinin kesin kanıtı olamayacağı gözetilmeden, iftira suçunun "suçsuz olduğunu bildiği bir kişiye karşı suç yükleme" özel kastının nasıl oluştuğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

5) Sanık ... hakkında, mağdur sanık ...’e yönelik iftira suçuna yönelik olarak, mağdur sanık ...’te, çalınan bilgisayarlardan bir tanesinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...’in tek başına mağdur sanık ...’e iftira attığını belirten beyanı ve bu beyan nedeniyle verilen kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın iftira suçundan mahkumiyet için yeterli olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,