Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/1753 K.2020/6458

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- O yer Cumhuriyet savcısı'nın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısı'nın 21/05/2019 tarihli hükmü, CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen 1 aylık temyiz süresi geçtikten sonra, 03.09.2019 günü temyiz etmekle, temyiz isteminin istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi dikkate alındığında, hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasında 1/2 oranında artırım yapılması gerekirken 1/10 oranında artırım yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmedilen erteli hapis cezasının kısa süreli olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası da gözetilmek suretiyle anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca; cezası ertelenen sanık hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresinin belirleneceği ve belirlenecek sürenin alt sınırının bir yıldan az olamayacağı gözetilmeden 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,