Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/17556 K.2020/13185

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30/05/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17/07/2017 günü yeniden işlemeye başladığı; sanığın temyiz dışı sanıklar Hüseyin KULİNKARA ve ...ile birlikte gündüz vakti müştekilerin kapılarını kilitleyerek park ettiği araçlarının, sağlam ve muhkem kabul edilen kapı ya da kelebek camlarını tornavida ile açarak araç teyplerini çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçları oluşturduğu,

her iki suç için zamanaşımı yönünden yapılan karşılaştırmada 5237 sayılı TCK’nın lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 01/01/2003 olan suç tarihinden karar tarihine kadar dolduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,