Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/17603 K.2021/20708

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan 09/10/2018 tarihli uzlaştırma raporuna göre; taraflar arasında dolandırıcılık suçu bakımından uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tüm dosya içeriğine göre; müştekinin tanık ... ile birlikte yardım toplamak maksadıyla geldiği ...ilçesinde gezdiği esnada; sanığın kendisini...Devlet Hastanesi’nin müdürü olarak tanıtıp hastaneye özürlü personel alınacağını söyleyerek özür durumu bulunan müştekiden önce kağıt ve dosya istediği,

müştekinin temin ettiği kağıda kimlik bilgileri ile telefonunu not ettiği, sonrasında dosya, pul ve evrak masrafı olarak 440 TL para gerektiğinden bahsettiği ve müştekinin soruşturma aşamasında verdiği ifadede geçtiği şekliyle bahsi geçen parayı cebinden çıkarıp saydığı esnada sanığın parayı alarak ticari taksiye binip uzaklaştığının iddia ve kabul edildiği somut olayda; gerek müştekinin şifai görüşme esnasındaki anlatımında, gerekse tanık ...’ın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki istikrarlı beyanlarında;

müştekinin elindeki parayı sanığa vermesinden sonra sanığın ticari taksiye binip olay yerinden uzaklaştığının belirtildiği de dikkate alınarak; sanığın hileli hareketlerle müştekiden haksız menfaat temin etmesi şeklindeki eyleminin bir bütün olarak 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanık hakkında aynı Kanun’un 142/2-b. maddesi ile uygulama yapılması,

2- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b. maddesine göre belirlenen 3 yıl hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 2 yıl hapis ve 2.000 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu sanığın sonuçta 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

b) Bozma öncesi kurulan hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle bozma sonrası kurulan hükümde, sanığın kazanılmış hakları korunurken hüküm fıkrasında uygulama maddesinin “1412 sayılı CMUK'nın 326/son” yerine 5271 sayılı “CMK’nın 265” olarak yazılması,