Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/17669 K.2020/9670

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 492/2 maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4, 104/2. maddeleri ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 163/3, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında,

dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun'un 102/4. maddesi uyarınca hesaplanan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 02/10/2009 tarihinde duran ancak deneme süresinde ikinci suçun işlendiği 01/11/2013 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 5 yıllık dava zamanaşımının, (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 4 yıl 29 günlük durma süresi de çıkartılarak) 10/04/2006 günlü mahkumiyet karar tarihinden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden,

sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,