Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/17693 K.2021/21901

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mükerrirliğe esas alınan ilamda da 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

aynı Kanun’un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hüküm tarihinde Kastamonu ...,Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 06.10.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenen görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesi yollaması ile aynı Kanun’un 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık hakkında polis memuru müştekilere yönelik hakaret suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesi yollaması ile aynı Kanun’un 43/1. maddesinin, cezanın ağırlaştırıcı hali olan 5237 sayılı TCK’nın 125/4. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,