Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/17706 K.2020/15287

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Konut dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçundan verilen uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanık ... hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren, 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Sanığın konut dokunulmazlığını bozma eylemini tanık Arkın ile müşteki beyanlarına göre birden fazla kişi ile birlikte işlediği sabit olduğu halde hakkında TCK’nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Dosya içeriğine göre sanık ...'in diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Müştekinin evinde uyuduğu sırada içeriden 200 TL paranın çalınması safhasında olay yerine gelen tanık Arkın'ın binadan çıkan kişiyi görmesi üzerine şüphelendiği ve kısa süre sonra binanın önünde bulunan asma ağacının kırılma sesini duyması üzerine ses gelen yere geçtiğinde başında kar maskesi olduğundan yüzü seçilemeyen kişinin de olay yerinden kaçması üzerine bildirilen olaya ilişkin inceleme sonucu ele geçen eldivene ilişkin yapılan DNA incelemesi ile kendisine ulaşılan sanığında içinde bulunduğu kişilerden birisinin yüzünde tanınmamak maksatlı kar maskesi bulundurduğunun anlaşılması karşısında;

iştirak halinde işlenen sanık ...'ın eyleminin TCK 142/2-f maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b-Müştekinin evine pencere camının zorlanması suretiyle girilerek, 200 TL'nin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; sanık ...'in üzerine atılı suçu tüm beyanlarında kabul etmediği, sanık ...'ın beyanlarına binaen bozma öncesi beyanları alınan tanık İbrahim'in sanık ...'in patlayan lastiğini değiştirmek adına sanık ...'dan eldiven ile tornavida aldığını ve hırsızlığa konu olay yerinden kaçarken aldığı eldiven ile tornavidayı attığına dair kısmen sanık ...'ın beyanlarına benzer beyanda bulunsa da;

ele geçen eldiven dışında beyan edilen tornavidanın olay yeri çevresinde bulunamadığı ayrıca kendisinin araba da oturduğuna dair beyanlarına karşılık tanık ...'un binanın dış kapısından dışarı çıkan kişi ile asma ağacından inen diğer kişiyi gördüğünü beyan ettiği ve yine tanığın olay yeri bilgilerine dair net bir beyanının bulunmadığı da birlikte değerlendirildiğinde;

sanıklar ve tanık Arkın'ın beyanları ile çelişkili ve tutarsız tanık İbrahim'in beyanları ile sanık ...'ın soyut suç atma niteliğindeki beyanları dışında, sanık ...'in üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanık ...'in atılı suçlardan beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,