Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/17720 K.2020/9587

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, bozma sonrası hakkında çıkartılan yakalama emrinin infazı ile 06/03/2019 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, müdafi istemediğini belirttiği gibi 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle zorunlu müdafi atanmasının da gerekli olmadığı halde, mahkemenin talebi üzerine barodan atanmış olan zorunlu müdafii ..., yüzüne karşı verilen 30/05/2019 tarihli kararı temyiz etmiş ise de, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından hükmü temyize yetkisi bulunmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükkme yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan 11/12/2014 tarihli ilk hükümlere ilişkin olarak yapılan temyiz itirazları üzerine, mala zarar verme suçundan kurulan hükmün Dairemizin 15/05/2018 tarih ve 2016/4028 E. 2018/6209 K. sayılı ilamıyla temyiz isteminin reddine karar verilerek kesinleştiği, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin ise Dairemizin anılan ilamıyla bozulduğu anlaşılmakla;

mahkemenin bozma sonrası suça sürüklenen çocuk hakkında, mala zarar verme suçundan kurduğu 30/05/2019 tarihli hükmünün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemenin 16/05/2013 tarih ve 2012/432 Esas, 2013/253 Karar sayılı kararı ile hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

kararın kesinleştiği 06/06/2013 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 31/10/2013 tarihinde işlediği 5237 sayılı TCK'nın 86/2 maddesinde yazılı kasten yaralama suçu nedeniyle bildirim yapılan Kars 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 26/06/2014 tarih 2014/180 Esas 2014/448 Karar ve 26/06/2014 kesinleşme tarihli mahkumiyetine konu suç nedeniyle suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06/06/2013 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 31/10/2013 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 11/04/2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşılmış ise de.

UYAP sistemi üzerinden alınan güncel adli sicil kaydına göre suça sürüklenen çocuğun 3 yıllık denetim süresi içerisinde 31/05/2015 tarihinde işlediği 5237 sayılı TCK’nın 152/2-a maddesinde düzenlenen nitelikli mala zarar verme suçundan Kars 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 01/03/2016 tarih, 2015/600 Esas 2016/139 Karar sayılı ilamı nedeniyle zamanaşının henüz dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;