Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/1795 K.2020/7951

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19/03/2013 tarihli, 2012/2-1500 esas ve 2013/95 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenek yaptırım olarak düzenlenmiş ise, temel ceza belirlenirken TCK’nın 61/1. maddesi gereğince hapis cezası seçildikten sonra, TCK’nın 50/2. maddesindeki düzenlemeye göre hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin mümkün olmaması karşısında, sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 50/2. maddesi gözetilerek hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,