Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/18228 K.2022/287

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının hükümlü ... yönünden hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

I-O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümlü ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan 10.12.2014 tarihli hükmün, sanığın temyizi üzerine Dairemizin 15.10.2019 tarih, 2019/4230 esas sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiğinden hükümlü hakkında temyiz incelemesine konu olabilecek bir hüküm bulunmaması ve o yer Cumhuriyet savcısı'nın 31/01/2020 tarihli hükmü, CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen 1 aylık temyiz süresi geçtikten sonra, 16.03.2020 günü temyiz etmekle, temyiz isteminin istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler yönünden sanığın temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 17/10/2012 karar tarihli, 2012/687 esas, 2012/763 karar sayılı ilamı uyarınca verilen 7 ay hapis cezasının TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı ve 25.04.2018 tarihli ek karar ile uzlaşma sağlanarak düşmesine karar verildiği, bu sebeple bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığa ait adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başka bir sabıkasının olmaması;