Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/18453 K.2020/13338

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin gerekçeli kararın, mahkemeye bildirmiş olduğu son adresinden farklı olarak MERNİS adresine tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu gözetilerek, sanığın öğrenme üzerine yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede

Sanık ve suç tarihinde yaş küçüklüğü sebebiyle haklarında ayrıca yargılama yapılan ... ... ve...r'in gece vakti müşteki...ün ikametine kapıyı zorlayarak girdikten sonra evde bulunan bir adet televizyon ve çeşitli eşyalar ile...'in ikametinden çeşitli eşyalar çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın hırsızlık eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1-son ve 522. maddelerinde tanımlanan suça, 5237 sayılı TCK'nın ise 142/1-b, 143., 116/4 ve 119/1-c maddelerinde tanımlanan suçlara uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede,

dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesinde hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3. maddesinde belirtilen 10 yıllık sürenin, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 66/3. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımına göre lehe olduğu,

bu kapsamda 765 sayılı TCK'nın 102/3. maddesi uyarınca hesaplanan 10 yıllık asli dava zamanaşımının, 22/09/2005 olan ilk mahkumiyet hükmünün verildiği tarih ile 07/12/2015 olan ikinci hükmün verildiği tarih arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,