Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/18530 K.2020/11694

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.07.2008 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 18.12.2009 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, müştekiye ait bahçe içerisinde bulunan ağaçları keserek zarar verme şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-c. maddesinde tanımlanan nitelikli mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, zamanaşımı süresi bakımından, 28/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun ile değişiklik yapılmasından sonraki halinin sanık yararına olması gözetildiğinde, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/4 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 07/06/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,