KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/18605 E., 2020/10304 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığa ceza infaz kurumunda 14.07.2015 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 20.10.2015 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz istemi ile yerinde olmayan eski hale getirme talebinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Sanıklar ... ve Emin Kokmaz hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılan ifadesinde, aracını saat 23:00 sıralarında park edip, sabah saat 06:30 sıralarında uyandığında aracının çalınmış olduğunu fark ettiğini, sanıkların ise aracı çalmadıklarını 08.11.2010 günü gece sayılan zaman diliminde cadde üzerine kapıları açık vaziyette bulduklarını beyan ettikleri, aracın çalındığı saate ilişkin bir tespitin bulunmadığı, suç tarihinde, UYAP'tan alınan çizelgeye göre gündüz vaktinin saat 04.53’te başladığının anlaşılması karşısında; kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince, gece vakti işlenip işlenmediği sabit olmayan hırsızlık suçunun gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerektiği düşünülmeden, yazılı biçimde uygulama yapılarak sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesi uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/18605, K. 2020/10304, 8 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama