Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/18689 K.2020/11927

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01/07/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 28/08/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ile birlikte, gece saat 03.00 sıralarında, müştekinin iş yerinin muhkem durumdaki kepeng ve kapı kilidini kırmak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 116/2-4, 119/1-c, 151/1. maddelerindeki suçlara uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2 maddelerinde belirtilen 15 yıllık dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 67/4. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımına göre lehe olduğu anlaşılmakla;

Sanığa yüklenen 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3,104/2 maddelerinde belirtilen 15 yıllık dava zamanaşımının, suç tarihi olan 22/06/2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,