Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/18701 K.2021/443

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararın tebliği için bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın adresten taşınması gerekçesiyle iade edilmesi üzerine, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca 15.07.2014 tarihinde tebligat yapıldığı,

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması ve sanığın adres kayıt sisteminde adresinin de bulunmaması gerektiği, sanığın MERNİS adresi tespit edilmeden 35. maddeye göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğu ve yine Mahkemece gerekçeli kararın,

Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığa 06/03/2015 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun olarak “okunup anlatılmak suretiyle” tebliğ edilmesi gerekirken sadece “okumak/almak” suretiyle yapılan tebligatın da usulsüz olduğu ve bu nedenlerle gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 08/12/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1., 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,