KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/18779 E., 2022/275 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ocak 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
380 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,
Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.
İncelenen dosyada; sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığın bilinen son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince babasına tebliğ edildiği, yapılan bu karar tebliği işleminin ise usulsüz olduğunun anlaşılması üzerine, Yargıtay Başsavcılığınca sanığın bilinen son adresine tebligat yapılması, buraya tebligatın elverişsiz olması halinde MERNİS adresine MERNİS ihtarlı yapılması gerektiğinden dosyanın iade edildiği, bunun üzerine sanığın bilinen son adresine tebligatın çıkartıldığı, tanınmadığından bahisle iade geldiği, bunun üzerine bu seferde MERNİS adresine MERNİS ihtarı olmadan tebligat yapıldığı,
ancak bu tebligatın da usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın, sanığın güncel MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebliği ile tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/18779, K. 2022/275, 11 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama