Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/18853 K.2020/14195

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen 26.02.2014 tarihli gerekçeli kararın, cezaevinde olan sanık ...’ün MERNİS adresine tebliğ edilip cezaevine tebliğ edilmeden hükmün kesinleştirildiği, sanığın öğrenme ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, eski hale getirme isteminin yerinde ve sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından; ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yokluğunda verilip usulüne uygun şekilde 04/04/2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra temyiz eden sanık ...’ın süresinde olmayan temyiz istemi ile yerinde görülmeyen eski hale getirme isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık ...’ün temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,