Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/19009 K.2020/16044

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL ve 1.320,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin cezaların türü ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ..., sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii’nin temyiz itirazlarının isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, sanık ... ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

İş yerinin kişilerin devamlı veya geçici olarak ticari bir faaliyeti yürütmek amacını taşıyan yerler olduğu kabul edilmekte olup, tanıkların beyanlarına, mahallinde yapılan keşfe ve olay yeri inceleme raporuna göre, suça konu kabloların çalındığı yerin suç tarihi itibariyle faaliyette olmayan fabrika olduğunun anlaşılması karşısında, suça konu yerin ne suretle iş yeri olarak kabul edildiği denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanıkların eylemlerini birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, haklarında TCK’nın 119/1-c bendinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,