Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/19185 K.2021/4669

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sair temyiz nedenlerinin reddine Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.02.2017 tarih, 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 28.06.2014 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK'nun 142/1-a maddesindeki “Kamu kurum ve kuruluşlar” ile “İbadete ayrılmış yerlerde bulunan” cümlelerinde herhangi bir değişiklik yapılmamış olsa bile bu yerler aynı zamanda bina vasfında olduğundan dolayı bir fiille 2 bendin (142/1-a ve 142/2-h) ihlal edilmesi nedeniyle TCK'nun 44. maddesi gereği ağır olan TCK'nun 142/2-h maddesine göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği halde, aynı Yasa'nın 142/1-a maddesi gereğince hüküm kurulması suretiyle suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddeleri uyarınca 1/3 indirim yapılırken 3 yıl hapis cezası yerine 1 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

Sanık hakkında kurulan hükümde; T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,