KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/19293 E., 2021/5386 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2021
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
364 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,
II)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
III)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Suça sürüklenen çocuğun TCK’nın 142/2-h, 143 maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 35. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılması yerine hesap hatası yapılarak 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, bu ceza üzerinden TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılması yerine 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve yine bu ceza üzerinden TCK'nın 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılması yerine 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek fazla cezaya hükmedilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/19293, K. 2021/5386, 16 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama