Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/19331 K.2020/14406

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’un adli sicil kaydında yer alan ....Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2006 tarihli 2010/139 Esas - 2010/57 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan aldığı mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de, 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup,

sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı ve adli sicil kaydına göre uzlaşma kapsamına alınmayan başkaca tekerrüre esas nitelikte mahkumiyetinin bulunmadığı nazara alındığında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, .

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 35/4 maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılması sonucu, 1 yıl 10 ay 15 gün yerine 1 yıl 11 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,