Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/19359 K.2021/186

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın eylemini, katılanın işyeri olan kuaförün içerisinde kullanmak şartı ile suça konu cep telefonunu ödünç alıp, ardından çalarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihi itibari ile sanığın eyleminin TCK’nun 142/2-h bendinde tanımlı suçu oluşturacağı gözetilmeksizin, TCK’nun 141/1. bendinden hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,