Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/1937 K.2020/10516

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 142/1-b, 143 maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun’un 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç ceza olarak sanığın 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası yerine 1 yıl 11 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi;

yine sanığın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu gece vakti işlediği ve hırsızlık suçunda da mahkemenin kabulü bu şekilde olduğu halde sanık hakkında TCK'nın 116/4 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İskenderun Çocuk Mahkemesinin 22/03/2011 tarih ve 2010/158 Esas, 2011/5 Karar sayılı ilamın, sanığın 18 yaşından küçükken işlediği hapis cezasına ilişkin olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,