Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/19378 K.2021/7749

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, aracın kontak kablolarını sökerek, düz kontak yapmak sureti ile aracı rampa aşağı vurdurmak suretiyle çalıştırmaya uğraştığı, ancak aracı çalıştıramayınca müştekinin evine 2 kilometre uzaklıkta bir yerde terk ettiği anlaşılmakla; Ceza Genel Kurulu’nun 26/11/2013 tarih 2012/13-1313 Esas ve 2013/521 Karar sayılı kararında kabul edilen ilkeler ışığında suça sürüklenen çocuğun aracın direksiyon altındaki kabloları birbirine değdirmek suretiyle düz kontak yaparak aracı götürmeye çalıştığı şeklindeki eyleminin TCK’nun 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nun 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2)Suça sürüklenen çocuğun aracı düz kontak yaparak çalıştırmaya uğraştığı, aracı rampa aşağı vurdurmak suretiyle bulunduğu yerden 2 kilometre kadar götürdüğü, fakat çalıştıramayınca terk ettiği anlaşılmakla; eylemin tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nun 35.maddesinin uygulanması,

3- Suç tarihinde 15 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 31/2. maddesi gereğince işlediği hırsızlık fiiinin anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yine Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca; zorunlu olduğu halde suç tarihi itibarıyla sosyal inceleme raporu aldırılmadan başka dosyadan alınan rapor örneklerinin dosya arasına alınması suretiyle hüküm kurulması,