Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/19593 K.2021/11625

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş arasında olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 maddesinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddesinde öngörülen 5 yıl 4 ay kesintisiz dava zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 28/01/2016 tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

1)Dosyanın incelenmesinde suç tarihinin 24/03/2014 olduğu anlaşılmakla; suç tarihi itibarıyla TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2)Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanlarında akşam 18.30'da iş yerini kapattığını ertesi günü sabah geldiğinde hırsızlık olayını farkettiğini söylediği, UYAP verilerine göre suç tarihinde 19.10-04.43 saatleri arasının gece sayılan zaman dilimi olarak kabul edildiği anlaşılmakla; suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143.maddesinin uygulanması,

3)Gerekçeli kararda suç tarihinin "24/03/2014" yazılması gerekirken "24/03/2015" yazılması suretiyle hatalı uygulama yapılması,

4)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiiller işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda yeterli gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

1)Suç tarihi itibarıyla TCK'nın 143.maddesi uyarınca cezadan üçte birine kadar artırım yapılması gerekirken 1/2 oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 142/2-h, 143/1 maddeleri gereğince belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 31/3 maddesi gereğince 1/3 oranında indirim uygulanırken 5 yıl hapis cezası yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilip, anılan cezadan 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanarak sonuç cezanın 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine yazılı şekilde 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,