Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/19621 K.2020/15918

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre sanık ...’in diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekiye ait inşaat halindeki binanın içerisinden 19 adet banyo bataryası, 3 adet lavabo bataryası ve 2 adet tuvalet musluğunun çalındığı, müştekinin soruşturma aşamasında vermiş olduğu ifadesinde inşaatın kapısının olduğunu beyan ettiği, dosya kapsamına göre alınan ifadelerden olay yerinin tam olarak anlaşılamaması ve olay yerine ilişkin krokinin bulunmadığı,

görgü tespit tutanağında inşaatın özelliğine ilişkin bilginin bulunmadığının sadece inşaatın dış kapısının ve odaların kapısının bulunduğunun anlaşılması karşısında, müştekinin yeniden ifadesine başvurularak ve gerektiğinde mümkünse keşif de yapılarak olay yerinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilip, çalınan malzemelerin çalındığı inşaatın kapı ve pencerelerinin olmaması halinde eylemin TCK’nın 142/1-e. maddesinin,

inşaatın kapı ve pencerelerinin olması halinde ise aynı Yasa'nın 142/1-b. maddesinin uygulanması gerektiği nazara alınarak suça konu eşyanın çalındığı yer açıkça belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; 2-TCK'nın 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen