KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/19743 E., 2021/12693 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuk müdafıinin konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazı üzerine Niğde Ağır Ceza Mahkemesinin 16/03/2016 tarihli, 2016/343 D.İş sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırıldığı belirlenerek, temyiz dilekçesinin içeriğine göre sadece hırsızlık suçuna yönelik olarak yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun, müştekinin ikamet ettiği binanın etrafı çevrili, kapısı bulunan bahçesi içerisindeki motosikleti çalması biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,
Kabule göre de;
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 142/1-e, 143/1 maddeleri gereğince belirlenen 4 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 31/3 maddesi gereğince 1/3 oranında indirim uygulanırken 3 yıl hapis cezası yerine 2 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilip, bu cezadan aynı Kanun’un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanarak, 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine yazılı şekilde 1 yıl 18 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,
3-5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca; cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresinin belirleneceği ve belirlenecek sürenin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden, 1 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuk hakkında denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/19743, K. 2021/12693, 22 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama