Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/19776 K.2021/14050

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/3/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL. dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Olay günü suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı Abdullah Yazıcı ile birlikte bir apartmanın giriş katındaki müştekiye ait eve, bahçeye açılan salon PVC kapısını kırarak zarar verdikten sonra gündüz vakti girmesi ve güvenlik alarmının çalması üzerine evden herhangi bir eşya alamadan kaçması şeklinde, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nun 116/1, 119/1-c, 31/3. maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, 20/01/2016 olan karar tarihinden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,