Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/1987 K.2020/6751

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 15/04/1997 olan doğum tarihinin, Ergani Asliye Hukuk Mahkemesinin 10/04/2014 tarihinde kesinleşen, 14/03/2014 tarihli ve 2014/5 E., 2014/424 K. sayılı kararı uyarınca, 15/04/1996 olarak düzeltildiği ve bu itibarla suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan çocuk hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi yerine 31/2. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin evinin çatı katında bulunan iki adet boş tüpü alarak 3. kata indirdiği sırada, müşteki tarafından haber verilen görevlilerce çatı katında saklandığı yerde yakalandığı olayda, suça konu boş piknik tüplerinin değeri belirlenerek, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmemesi,

4- Suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesinde müstakil bir suç olarak tanımlanan konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu nazara alınarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesiyle temel ceza belirlenip daha sonra aynı Kanun maddesinin (4.) fıkrasıyla artırım yapılması,

Kabule göre de;

5-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

6-Suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda alınan 13/09/2011 tarihli raporda, suç adının “ikametten hırsızlık” olarak belirtilmesine rağmen, istek bölümünde “otodan hırsızlık” yazılarak raporda çelişki yaratıldığı gibi; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını kapsayacak şekilde rapor tanzim edilmesi gerekirken, suç adı belirtilmeden “algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu tıbbi kanaatine varılmıştır” şeklinde tanzim edilen rapora dayanılarak hüküm kurulması,