KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/20 E., 2020/2669 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
218 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Mahkemece, Dairemizin bozma kararına uyularak uzlaştırma işlemleri için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi üzerine, uzlaştırmacı tarafından düzenlenen uzlaştırma raporunda, müştekiye telefon ile ulaşılamaması üzerine tebligatın muhtara tebliğ edildiği, ancak dönüş sağlamadığından uzlaşmanın sağlanamadığı belirtilmiş ise de.
5271 sayılı CMK'nın 254/4-6. maddesi ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 29. maddesine göre, açıklamalı uzlaştırma teklifine ilişkin tebligatın muhatabın resmi mercilere beyan edilmiş dosyada yer alan son bilinen adresine yapılmasının gerektiği, müştekinin 03.12.2013 tarihli duruşmada alınan ifadesinde bildirdiği “...” adresine tebligat yapılmayıp, müştekinin doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın geçersiz olduğu,
müştekinin Şile Asliye Ceza Mahkemesindeki talimat duruşmasındaki beyanında suça sürüklenen çocuk ile uzlaşmak istediğini beyan etmesi hususları bir arada nazara alındığında, uzlaştırma işlemlerinin usulüne uygun yapılmadığının anlaşılması karşısında, mahkemece, müştekinin 26.03.2019 tarihli talimat duruşmasında son ikamet adresini ‘‘ .../İSTANBUL’’ olarak belirttiği de nazara alınarak müştekiye ve suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun uzlaştırma teklifinde bulunularak yeniden uzlaştırma işlemlerinin yaptırılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/20, K. 2020/2669, 17 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama