Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/20021 K.2022/24

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4 ve 119/1-c maddelerine uyan konut dokunulmazlığını ihlal suçunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere.

5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen "suçların gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi"nin, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli halleri olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre zamanaşımı süresinin dolmadığı ve yine hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç tarihi itibariyle, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesindeki suçu oluşturduğu ve zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

I- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizinin mümkün olmadığı, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin 12/01/2016 tarihli temyiz dilekçesi sunması üzerine itiraz mercii olan İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 07/03/2014 tarihli, 2016/214 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;