Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/20085 K.2021/20365

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 42. Maddesi uyarınca eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtaya ait olup, bu konuda mahkemece verilmiş 26/11/2019 tarihli ek kararın hukuki geçerlilikten yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; sanığın yüzüne karşı verilen 08/11/2019 tarihli kararı 13/11/2019 tarihli dilekçesiyle bozma öncesi verilen kararın esas ve karar numara bilgilerini yazarak yasal süresinde temyiz ettiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29/04/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 11/11/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.