Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/20167 K.2021/20227

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun suçu tek başına işlediğinin sabit olduğu, mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğu fakat kısa kararda suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin sehven uygulandığının gerekçeli kararda açıkça belirtildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay günü müştekinin Tatlıcım isimli işyerine pencere sinekliğini yırtarak ve buradaki karton levhaları kaldırarak girmesi şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK’nun 116/2, 31/3. maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, 27/01/2016 olan karar tarihinden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,