Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/20210 K.2021/20997

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılanın 06/04/2014 günü sokakta park halinde iken çalınan motosikletini, 10/04/2014 günü suça sürüklenen çocuğu ve dava dışı ...ile birlikte görmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun kaçtığı, katılanın dava dışı ...u yakalayarak kolluk güçlerine teslim ettiği olayda;

...un kaçan suça sürüklenen çocuğun kuzeni olduğunu ve kendisine 07.04.2014 günü 450 TL’ye çalıntı motosiklet aldığını söylediğini beyan ettiği, akabinde kolluğa gelen suça sürüklenen çocuğun suça konu motosikleti kimlik ve adres bilgisi veremediği birinden satın aldığına dair soyut nitelikteki savunmasına itibar edilmek suretiyle eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında dosya içeriğiyle uyuşmayan ve soyut nitelikteki savunmasına itibar edilmek suretiyle suçun hukuki nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,