Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/205 K.2020/3477

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Av. ...’ın sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında kurulan hükmün Av. ... tarafından sanık müdafii olarak süresinde temyiz edildiği, ancak sanığın bozma sonrası yapılan 27/03/2019 tarihli duruşmada, artık müdafii talep etmediğini beyan ettiği, sanığa zorunlu müdafii atanmasının da gerekli olmadığının anlaşılması karşısında; kovuşturma sırasında mahkemece atanan müdafii Av. ...’ın sanık hakkında verilen 27/06/2019 tarihli mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığından Av. ...’ın temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanığın hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tekerrüre esas alınan Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2012 gün ve 2011/51 E., 2012/380 K. sayılı ilamı ile 5607. sayılı Yasa’nın 3/5. maddeleri gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının yanı sıra 2.000,00 TL adli para cezasına da hükmedildiği halde, yalnızca hapis cezasının esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c. maddesine göre belirlenen 2 yıl hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 1 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,